Matrona van Moskou - al vele jaren hebben gelovigen zich tot de heilige Matrona van Moskou gewend. Door vurige gebeden helpt Moeder Matronushka, zoals gelovigen haar liefkozend noemen, iedereen die zich tot haar wendt. We kunnen St. Matrona van Moskou onze tijdgenoot noemen; Veel recent overleden mensen kenden haar persoonlijk en waren getuige van de wonderen die ze verrichtte. Tijdens het leven van de oude man schonk hij aan alle gelovigen dat ze zich na haar dood tot haar zouden wenden: "Iedereen, iedereen komt naar me toe en vertelt me, hoe levend, over hun zorgen; ik wil je zien en horen en je helpen!" Elke dag trekken mensen uit alle delen van de wereld naar de relikwieën van Matronushka in het Pokrovsky-klooster in Moskou. Ze wordt om hulp gevraagd, ze komen hen bedanken en laten de verse bloemen achter waar ze tijdens haar leven van hield bij de kanker van de heilige.

Het beeld van Sint Matrona van Moskou “Blessing” kan bij ons worden gekocht via deze link https://www.auditor585.de/shop/show-product/585034145/238/obrazok-svyataya-matrena-russkoe-zoloto/


Matrona Dimitrievna Nikonova werd geboren in 1881 in het dorp Sebino, in de provincie Tula. De ouders Dimitri en Natalia waren boeren. In totaal had het gezin vier kinderen: twee broers - Ivan en Mikhail, en twee zussen - Maria en Matrona. Matrona was de jongste.

Het gezin leefde in armoede en toen Matrona's moeder hoorde dat ze een vierde kind verwachtte, besloot ze het toekomstige kind aan een weeshuis te geven. Maar op een dag had ze een droom: de ongeboren dochter verscheen aan Natalie in de vorm van een witte vogel met een menselijk gezicht en gesloten ogen en zat aan haar rechterhand. Nadat ze geloofde dat de droom een ​​teken was, verwierp de godvrezende vrouw de beslissing om het kind aan een weeshuis te geven. Het meisje werd blind geboren, maar de moeder hield van haar ‘ongelukkige kind’. Vanaf het allereerste begin koos de Heer Matrona voor een speciale dienst en plaatste haar een zwaar kruis, dat ze haar hele leven met gehoorzaamheid en geduld droeg.

Het zegel van Gods uitverkorenheid was vanaf het begin bij het kind. Toen het meisje naar de tempel werd gebracht om te worden gedoopt en ondergedompeld in een doopvont, zagen de priester en de aanwezigen een kolom geurige, lichte rook boven het kind. Toen zei de priester, pater Basil: “Ik heb veel gedoopt, maar dit is de eerste keer dat ik dit zie, en dit kind zal heilig zijn”. Tegelijkertijd voorspelde de vader dat het meisje in zijn plaats zou opstaan ​​en zijn dood zou voorspellen. Zo gebeurde het een paar jaar later, na de dood van de vader, begonnen de parochianen, die pater Basilius als een rechtvaardige en gezegende vereerden, Matrona om troost te vragen.

Het lichaam van het meisje had ook een merkteken van God: op de borst zat een uitstulping in de vorm van een kruis. Op de een of andere manier begon de moeder Matrona uit te schelden: "Waarom neem je het kruis van je af?" “Mam, ik heb mijn kruis op mijn borst”, antwoordde het meisje. "Lieve dochter", vroeg Natalia zich af, "vergeef me! Ik scheld je uit"... Toen het meisje nog heel klein was, begrepen de mensen om haar heen dat ze een moeilijk kind voor zich hadden. Op vastendagen op woensdag en vrijdag at de pasgeborene niets en sliep de hele dag. Toen ze ouder werd, ging het meisje 's nachts naar de iconen. Op de een of andere manier stapte ze op de plank, filmde de foto's en speelde ermee.

Matrona speelde praktisch niet met haar leeftijdsgenoten, de kinderen plaagden en bespotten haar, dus het meisje zat bijna altijd thuis. Het huis van de Nikonovs bevond zich vlakbij de Kerk van de Hemelvaart van de Moeder Gods, en de enige vreugde voor hen was een bezoek aan de tempel, waar Matrona en haar ouders regelmatig naartoe gingen. Naarmate ze ouder werd, kwam ze daar alleen, en als de moeder haar dochter niet thuis aantrof, bevond het meisje zich altijd in de tempel, alsof ze in haar tweede huis was.

Op 7-jarige leeftijd opende Matrona de gave van inzicht en genezing van zieken. Familieleden begonnen op te merken dat ze niet alleen kennis had van menselijke zonden, misdaden, maar ook van gedachten. Ze voelde gevaar naderen, voorzag natuurrampen en publieke rampen. Door hun gebeden ontvingen mensen genezing van ziekten en troost in hun verdriet. Bezoekers kwamen en reden naar haar toe. Mensen gingen naar de Nikonov-hut, onderzeeërs, karren met patiënten uit de omliggende dorpen en dorpen, uit het hele district, uit andere districten en zelfs provincies bereikten. Ze brachten zieke mensen die bedlegerig waren en het meisje tilde hen overeind. Meestal werden patiënten genezen met water dat Matrona gaf nadat er gebeden over hen waren voorgelezen. Het meisje zelf herkende geen enkele wonderbaarlijke kracht: "Wat, Matronushka God, of wat? God helpt in alles ". Om Matron te bedanken lieten mensen eten en cadeautjes achter bij hun ouders. Dus in plaats van een last voor het gezin te worden, werd het meisje hun belangrijkste dienstmeisje.

Op 14-jarige leeftijd bezocht Matrona, samen met de dochter van de plaatselijke landeigenaar Lydia Yankova, vele pelgrimsoorden: Kiev-Pechersky en Trinity-Sergiev Lavras en andere heilige plaatsen. In Kronstadt vond een ontmoeting plaats met de heilige rechtvaardige Johannes van Kronstadt. Na de dienst in de Sint-Andreaskathedraal vroeg de heilige de mensen om uit elkaar te gaan en zei: "Matronoesjka, kom naar mij toe. Hier komt mijn wisselgeld - de achtste pijler van Rusland." Zo voorzag pater John de bijzondere dienst van St. Matrona aan het Russische volk in tijden van vervolging van de Kerk.

Op 17-jarige leeftijd trof een nieuwe test het meisje: haar benen begaven het plotseling. Maar Matrona accepteerde deze zwakte ook zonder te klagen en vertrouwde in alles op de wil van God.