Apostoł, wcześniej nazywany Szymonem, był synem rybaka Ionów z Vifsaidy Galileisky i bratem apostoła Andrieja Pervosvannogo, który przyprowadził go do Chrystusa. Święty Piotr był żonaty i miał dom w Kапернауме.

Nazywany przez Chrystusa Zbawiciela rybołówstwem na jeziorze Gennisaretsky, zawsze wyrażał wyjątkowe oddanie i determinację, za co uhonorowano także wyjątkowe podejście do Boga wraz z apostołami Jakubem i Janem Bogoslovom. Silny i żarliwy duchem, zajmował naturalnie wpływowe miejsce wśród Apostołów Christowych. Najpierw zdecydowanie wyznał Boga Jezusa Chrystusa, czyli Mesjasza, za co otrzymał także określenie Kamień (Piotr). Na tym kamieniu Pietrowoja wiary Bóg obiecał stworzyć Kościół, któremu врата адовы nie podoła. Na krótko przed swoim ukrzyżowaniem apostoł Piotr trzykrotnie abdykował Boga od gorzkich łez pokuty, w wyniku czego po zmartwychwstaniu Bóg przywrócił go do apostolstwa, троекратно, według liczby umytych отречений, nakazał mu wziąć baranki i pasć owce. Według legendy, gdy śpiewał kogut, apostoł Piotr przypomniał sobie każdego ranka bojaźliwe wyrzeczenie się Chrystusa i zaczął gorzko płakać.

Apostoł Piotr Pierwszy wspierał rozpowszechnianie i umacnianie Kościoła Chrystusowego według Ducha Świętego, który wygłosił ludowi potężne kazanie w dniu Pyatidesyatnitsy i zwrócił 3000 dusz do Chrystusa. Po pewnym czasie, wyleczony z kulawizny od urodzenia, po drugim kazaniu nawrócił na wiarę jeszcze 5000 Żydów. Moc duchowa, która pochodziła od apostoła Piotra, była tak potężna, że ​​nawet cień, który padł na chorą leżącą na ulicy, ją uzdrowił (Dz. 5, 15). Kнига z czynów od 1. do 12. rozdziału opowiada o jego działalności apostolskiej.

Święty apostoł Paweł, który pierwotnie nosił żydowskie imię Sawl, należał do kolana Veniaminowu i urodził się w mieście Tarse (w Azji Mniejszej), co było wówczas chwalone przez Akademię Grecką i oświatę mieszkańców. Gdy mieszkaniec tego miasta, co wyszło z Żydów, wydostał się z niewoli obywateli rzymskich, Paweł stał się legalnie obywatelem rzymskim. W Tarse Paweł otrzymał swoją pierwszą edukację. Późniejszą edukację odebrał w Jerozolimie, w akademiach u słynnego nauczyciela Gamaliili, uznawanego za znawcę prawa. Tutaj, zgodnie ze zwyczajem odziedziczonym od Żydów, młody Savl uczył się sztuki wyrobu namiotów, co później pomogło mu zarobić na żywność z własnej pracy.

Młody Savl dał się poznać jako zagorzały fanatyk faryzejskich legend i prześladowca wiary Chrystowoja. Stał się świadkiem śmierci Stefany, a następnie Sinedrion oficjalnie otrzymał władzę prześladowania chrześcijan nawet poza Palestyną w Damaszku.

Bóg, który ujrzał w nim „naczynie wybrane dla siebie” w drodze do Damaszku, powołał je do cudownej służby apostolskiej. Podczas podróży Sawli ярчайший zaświecił światło, od którego ślepo spadł na ziemię. Ze światła dobiegł głos: „Sawl, Sawl, dlaczego Mnie prowadzisz?” Kiedy Sawla zapytał: „Kim jesteś?” — Bóg odpowiedział: „Ja, Jezus, ty go prowadzisz”. Bóg nakazał Sawlu udać się do Damaszku, gdzie zostanie poinstruowany, co ma dalej robić. Satelity Sawli słyszały głos Chrystusa, ale nie widziały światła. Sprowadzony do Damaszku niewidomy Savl został nauczony wiary i trzeciego dnia Ananiej został ochrzczony. Po chrzcie Sawl odzyskał wzrok. Od tego czasu stał się gorliwym głosicielem wczesnej prześladowanej nauki. Na pewien czas udał się do Arabii, a następnie wrócił do Damaszku, aby głosić o Chrystusie. Gniew Żydów, oburzonych jego zwracaniem się do Chrystusa, zmusił go do ucieczki do Jerozolimy, gdzie dołączył do grona wierzących i spotkał się z apostołami. Z powodu napadu na niego przez elinistów udał się do krewnych Tarsa. Stąd został wezwany do głoszenia z Warnawy w Antiochii, a później udał się z nim do Jerozolimy, gdzie niesiono pomoc potrzebującym.